Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναφορικά με το φετινό Πολυτεχνείο και τους «αναρχικούς»…




Του Μάριου Ρουφικτού

Πριν από λίγες ημέρες είχαμε την 44η επέτειο του Πολυτεχνείου η οποία λίγο κόντεψε να αμαυρωθεί από γεγονότα που έλαβαν χώρα στον πανεπιστημιακό χώρο δύο ημέρες και απέτρεψαν την πρόωρη διεξαγωγή των πολιτικών διεργασιών.

Πιο συγκεκριμένα, μια πολύ μικρή ομάδα ανένταχτων ανθρώπων με αυτοαναφορά στον αναρχικό χώρο –ίσως και περιθωριοποιημένων από αυτόν- θεώρησαν καλό και χωρίς βάσιμα πολιτικά κριτήρια να καταλάβουν το χώρο του Πολυτεχνείου τα ξημερώματα της 15ης Νοέμβρη και να εφαρμόσουν τεχνικές κατάληψης της σχολής κλειδώνοντας τις πόρτες. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι από αυτή την ομάδα των περίπου 20-25 ατόμων, αρκετοί ήταν Ισπανοί ή Γάλλοι με υπερβολικά μεγάλη πιθανότητα να μην γνώριζαν καν πλήρως το που βρίσκονται και για ποιο λόγο κάνουν ότι κάνουν. Σε κάθε περίπτωση ο μέσος όρος ηλικίας ήταν υπερβολικά χαμηλός.

Οι πολιτικοκοινωνικές ομάδες που διαδήλωναν αυτό το τριήμερο εκτός του χώρου δεν επιχείρησαν καλώς ή κακώς σε καμία περίπτωση να ανακαταλάβουν το χώρο μέσω της βιας. Αυτό μπορεί να κριθεί με πολλούς τρόπους και από πολλές οπτικές γωνίες. Αδυναμία; Λογική; Έλλειψη μέσων και αντανακλαστικών; Ψυχραιμία; Εφόσον οι πόρτες εν τέλει άνοιξαν, το συγκεκριμένο γεγονός δεν πήρε διαστάσεις και λογικά –αλλά κακώς- δεν θα ξανασυζητηθεί.

Την προηγούμενη της επετείου, αναρχικές συλλογικότητες με πρωτοστατούσα την «Ταξική Αντεπίθεση» και μια ομάδα συνολικά 250-300 ατόμων μπήκαν στο χώρο από την μεριά της Στουρνάρη και επιχείρησαν να επιχειρηματολογήσουν και να διαπραγματευτούν με τον «αναρχικό» κόσμο που είχε καταλάβει το χώρο. Τελικά και εν μέσω φόβου αυτών, οι πόρτες άνοιξαν και ο κόσμος μπήκε στο Πολυτεχνείο υπό χλευασμούς από τους καταληψίες. Δεν αιτιολογούμε βίαιες τακτικές σε καμία περίπτωση όμως από ένα σημείο και έπειτα αναρωτιέσαι ποιος θα ήταν άραγε ο τρόπος να καταλάβουν οι εν λόγω «αναρχικοί» ότι η πράξη τους ήταν πέρα για πέρα καταδικαστέα και πως δε μπορούν 20 έφηβοι να παίζουν έτσι με την ιστορία και τον κόσμο της αριστεράς και της εργασίας;


Υ.Γ. Όλες οι πολιτικές παρατάξεις/ομάδες που εν τέλει διαδήλωσαν και μετέπειτα μπήκαν ως είθισται στο χώρο οφείλουν ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην Ταξική Αντέπιθεση και τις αυτόνομες αυτές αναρχικές συλλογικότητες που άνοιξαν το Πολυτεχνείο. Οι αληθινοί κομμουνιστές δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν με όσους αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί και γνωρίζουν πολύ καλά για ποιο λόγο δηλώνουν αναρχικοί. Αυτή τη μια φορά το χρόνο, ο χώρος του Πολυτεχνείου ανήκει σε όλο το λαό, τους φοιτητές και τους εργάτες πού πλήττονταν τότε και τώρα από το φασισμό, τον μισανθρωπισμό, την ανεργία, το ρατσισμό, το φόβο, τις καταστροφικές πολιτικές και τα μνημόνια. Οι μικροιδεολογικές (ή και μεγάλες αν θέλετε) διαφορές, τουλάχιστον εκείνη τη μέρα οφείλουν να μπαίνουν στην άκρη. Τουλάχιστον αυτή τη μέρα, διότι όλες τις υπόλοιπες έχουμε συνηθίσει να τις αφήνουμε να μας χαλάνε τα ίδια μας τα σχέδια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άκου Νεοελληνάκο

Του Δημήτρη Μιλάνου
Για σένα μιλάω, με την μεγάλη σημαία, που περήφανα κράδαινες στο σύνταγμα. Έλληνα μικροαστέ, άνθρωπε μικρέ. Άραγε όσο μεγαλύτερη η σημαία που κράταγες, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η ηδονή που θα ένιωθες; Μέσα στο πλήθος, στον όχλο, είμαι σίγουρος πως νιώθεις μεγάλος. Νιώθεις εθνική υπερηφάνεια βλέποντας μερικούς χιλιάδες σαν και εσένα;

Από την μέρα που γεννήθηκες, έμαθες να σκύβεις κεφάλι στους δυνατότερος με αντάλλαγμα να συμπεριφέρεσαι αντίστοιχα στους πιο αδύναμους από εσένα.

Ναι, εσύ είσαι που θα κοροϊδέψεις έναν φτωχό, θα βρίσεις έναν γκέι, θα πουλήσεις τσαμπουκά όπου σε παίρνει μόνο. Αλλά στους από πάνω κότα. Στα αφεντικά τουμπεκί.

Όταν σε απέλυσαν ή μείωσαν τον μισθό και την σύνταξη και σου πήρε η εφορία και η τράπεζα το σπίτι, τι έκανες;

Ζεις στην σιγουριά σου και φοβάσαι. Ναι, φοβάσαι. Είσαι στην γωνία σου και κρατάς στην αγκαλιά σου τα ψίχουλα που έχεις, και τρέμεις μην τα χάσεις. Ζηλεύεις και ποθείς ό,τι δεν έχεις.

Εσένα λέω, που δεν έχεις σηκωθεί ποτέ από τ…

Οι αναμνήσεις του Καπετάν Κεμάλ από τον ελληνικό εμφύλιο

Του Μουσταφά Τσολάκ

Ο Μιχρί Μπελλί, γνωστός στην Ελλάδα ως Καπετάν Κεμάλ, ήταν Τούρκος επαναστάτης που πέρα από τ’ άλλα, στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης συμμετείχε στο ΔΣΕ στον ελληνικό εμφύλιο. Μάλιστα, απ’ όσα ξέρουμε, ήταν ο μοναδικός «ξένος» που συμμετείχε στο ΔΣΕ.

Το όνομα "Μακεδονία"

του Νικολά Βοκανόβσκι*

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, εδώ στα Μπίτολα όπου και μένω τώρα, όπως και στην Ελλάδα, το κυρίαρχο θέμα συζήτησης είναι για το όνομα των Σκοπίων ή Μακεδονία. Έτσι αποφάσισα, με παρότρυνση συντρόφων, να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό το θέμα, μιας και έχω εικόνα και από τις δύο πλευρές αφού έζησα και στις δυο χώρες.