Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μόνο στο σπίτι, Πειράζει τον Βασίλη.



Του Δημήτρη Μιλάνου

Χθες διαβάσαμε με ενδιαφέρον ένα facebook post του Βασίλη Τσιάρτα σχετικά με την συζήτηση περί ταυτότητας φύλου. Ο γνωστός ποδοσφαιριστής ευχήθηκε σε όσους ψήφισαν το νομοσχέδιο, να γίνουν οι πρώτες αλλαγές φύλου στα παιδιά τους. Και συνέχισε λέγοντας πως αυτοί, οι βουλευτές, θα νομιμοποιήσουν μέχρι και τους παιδόφιλους.

Βέβαια σε δεύτερο επίπεδο κάποιοι κακεντρεχείς του έστειλαν ότι ίσως να έχει λίγο ομοφοβικές απόψεις, ο Βασίλης όμως τους έβαλε στη θέση τους. Δεν είναι ομοφοβικός ή σεξιστής, οι άλλοι είναι απλά μη-φυσιολογικοί. Και σίγουρα επιτρέπετε να κάνουν ότι θέλουν σπίτι τους, αλλά προς Θεού, μην το κάνουν και έξω. Άκου εκεί, να θέλουν να φιλιούνται δυο ενήλικες άνθρωποι έξω στο δρόμο. Άλλωστε όπως έγραψε και η τελευταία έκδοση της βίβλου, ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, όχι τον Αδάμ και τον Μπάμπη.


Δεν μπορούν να είναι ζευγάρια μας ενημερώνει ο κ. Τσιάρτας. Δεν μπορούν να δείχνουν την σεξουαλικότητα τους σε κοινή θέα, γιατί είναι θέμα αισθητικής και αξιοπρέπειας. Πράγματι, θέμα αισθητικής ατομικά για κάθε άτομο υπάρχει. Αν σε ενοχλεί να βλέπεις κάτι όμως, άπλα γυρνάς το κεφάλι σου φιλαράκι. Επειδή κάποιος είναι lgtqi, χοντρός, κοντός, με άσχημα/φτηνά ρούχα και σου χαλάει την αισθητική γύρνα το κεφάλι και άντε στην ευχή του Θεού σου. Αλλά αξιοπρέπειας; Γιατί δεν είναι αξιοπρεπές το θέαμα δυο ερωτευμένων ανθρώπων; 

Βέβαια σε λεσβιακές πορνό ταινίες δεν υπάρχει θέμα αισθητικής και αξιοπρέπειας να φανταστώ, έτσι;

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Πράγματι, ο κ. Τσιάρτας έχει κάθε δικαίωμα να έχει σεξιστική και ρατσιστική άποψη. Δεν ανήκει άλλωστε σε κάποια μειονότητα, δεν είναι μετανάστης/πρόσφυγας, δεν είναι lgbtqi ώστε η Ελληνική Δημοκρατία να του παρέχει λιγότερα δικαιώματα. Ωστόσο κάποια στιγμή σε αυτή την μνημονιακή μπανανία που λέγεται Ελλάδα, πρέπει να αντιληφθούμε πως η κάθε μικροαστική, συντηρητική ανιστόρητη και χωρίς επιστημονικά τεκμήρια αποψάρα μας, δεν μπορεί να είναι τροχοπέδη στην ζωή των άλλων.




Αποψάρες που δυστυχώς υπάρχουν και στην Αριστερά, και ταυτίζουν τον αμοιβαίο έρωτα μεταξύ δυο ανθρώπων με παιδοφιλία, ζωοφιλία, νεκροφιλία και ότι άλλο μπορεί να φτιάξει η νοσηρή φαντασία τους. Και δυστυχώς σε αυτούς τους ανθρώπους δεν μετράνει επιστημονικά/κοινωνικά ή ανθρωπιστικά επιχειρήματα. 

Άνθρωποι που προτιμάνε να μεγαλώσει ένα παιδί στο δρόμο ορφανό, παρά από δύο μανάδες. 

Εκεί καταλαβαίνεις φίλε ότι το σύστημα απέτυχε. Όταν ο εχθρός είναι οι άνθρωποι που αγαπιούνται.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άκου Νεοελληνάκο

Του Δημήτρη Μιλάνου
Για σένα μιλάω, με την μεγάλη σημαία, που περήφανα κράδαινες στο σύνταγμα. Έλληνα μικροαστέ, άνθρωπε μικρέ. Άραγε όσο μεγαλύτερη η σημαία που κράταγες, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η ηδονή που θα ένιωθες; Μέσα στο πλήθος, στον όχλο, είμαι σίγουρος πως νιώθεις μεγάλος. Νιώθεις εθνική υπερηφάνεια βλέποντας μερικούς χιλιάδες σαν και εσένα;

Από την μέρα που γεννήθηκες, έμαθες να σκύβεις κεφάλι στους δυνατότερος με αντάλλαγμα να συμπεριφέρεσαι αντίστοιχα στους πιο αδύναμους από εσένα.

Ναι, εσύ είσαι που θα κοροϊδέψεις έναν φτωχό, θα βρίσεις έναν γκέι, θα πουλήσεις τσαμπουκά όπου σε παίρνει μόνο. Αλλά στους από πάνω κότα. Στα αφεντικά τουμπεκί.

Όταν σε απέλυσαν ή μείωσαν τον μισθό και την σύνταξη και σου πήρε η εφορία και η τράπεζα το σπίτι, τι έκανες;

Ζεις στην σιγουριά σου και φοβάσαι. Ναι, φοβάσαι. Είσαι στην γωνία σου και κρατάς στην αγκαλιά σου τα ψίχουλα που έχεις, και τρέμεις μην τα χάσεις. Ζηλεύεις και ποθείς ό,τι δεν έχεις.

Εσένα λέω, που δεν έχεις σηκωθεί ποτέ από τ…

Οι αναμνήσεις του Καπετάν Κεμάλ από τον ελληνικό εμφύλιο

Του Μουσταφά Τσολάκ

Ο Μιχρί Μπελλί, γνωστός στην Ελλάδα ως Καπετάν Κεμάλ, ήταν Τούρκος επαναστάτης που πέρα από τ’ άλλα, στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης συμμετείχε στο ΔΣΕ στον ελληνικό εμφύλιο. Μάλιστα, απ’ όσα ξέρουμε, ήταν ο μοναδικός «ξένος» που συμμετείχε στο ΔΣΕ.

Μνημόσυνο για μία “ημιτελή” Αριστερά

Του Γρηγόρη Καραγιαννίδη



Το μακρινό πλέον 1992, ο αείμνηστος Βασίλης Ραφαηλίδης, είχε εκδώσει το βιβλίο του με τίτλο «Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο». Ήταν ένα βιβλίο που προκάλεσε αίσθηση, διότι στηλίτευε τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας.


Παραφράζω λοιπόν τον τίτλο σε αυτό εδώ το κείμενο, διότι ο σκοπός του είναι να στηλιτεύσει κάποια κακώς κείμενα εντός μίας μεγάλης μερίδας της Αριστεράς στη χώρα μας.

Για την “Ελληνική Πουτινική Αριστερά” έχει γίνει αναφορά και παλαιότερα. Όμως με τα γεγονότα που μεσολάβησαν το τελευταίο εξάμηνο, είναι εμφανές ότι τα φαινόμενα που παρατηρεί και ο σύντροφος στο άρθρο του, πλέον χειροτερεύουν.

Πάντα βέβαια εντός ενός τμήματος της Αριστεράς ακουγόντουσαν φωνές που ανέπτυσσαν φιλορωσικές θέσεις, που επέκριναν τη ΛΟΑΤ κοινότητα, και δημιουργούσαν μία «υπερπατριωτική» ρητορική (βλέπε άρθρα του Χρήστου Καπούτση). Φορέας των φαινομένων αυτών έγινε η ιστοσελίδα Iskra, η οποία σε άρθρο της μάλιστα, έφτασε στο σημείο να επευφημεί ως «αντί-Ε.Ε.» και α…