Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περι νομοσχεδίων ο λόγος





Του Μάριου Ρουφικτού

Τις τελευταίες ημέρες επικρατεί ένας έντονος «ντόρος» στην ελληνική κοινωνία αναφορικά με τα τελευταία νομοσχέδια όπου πλέον αναγνωρίζεται νομικά η ταυτότητα φύλου για τα διεμφυλικά άτομα καθώς και η δυνατότητα αλλαγής φύλου από τα 15, όχι μόνο στην ευρύτερη κοινωνία αλλά και εντός των «τοιχών» της αριστεράς.


Εντός της Βουλής κατά την διαδικασία ψήφισης του νομοσχεδίου συνέβησαν σημεία και ακούστηκαν «τέρατα» μέσα σε παραληρήματα ακόμη και από πλευρές που δεν το περιμέναμε. Ο κύριος Θανάσης Παφίλης εκπροσωπώντας το ΚΚΕ φώναζε πως «Η ατομική απόφαση πρέπει να στηρίζεται σε μια διακριτική τεκμηριωμένη επιστημονικά γνωμοδότηση για να βοηθηθεί το άτομο. Είναι ομοφοβία αυτό;» Προφανώς και είναι.

Εμείς από τη μεριά μας προσπαθούμε να εξετάσουμε όσο αντικειμενικότερα γίνεται τα πράγματα και οφείλουμε να δούμε κάθε πτυχή του τι αντίκτυπο μπορεί να έχει η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου στην ελληνική κοινωνία.

Σαφέστατα αυτό αποτέλεσε μια μεγάλη νίκη και μια ιστορική στιγμή για το κίνημα LGBTQ στην Ελλάδα το οποίο αγωνίζεται διαχρονικά και ιστορικά για το αυτονόητο. Δηλαδή το να μπορεί ο κάθε άνθρωπος να καθορίζει τη σεξουαλική του ταυτότητα Ο ΙΔΙΟΣ και όπως αυτός επιθυμεί. Διότι ναι, σε αυτό τον κόσμο που ζούμε αναγκαζόμαστε να παλεύουμε και για τα αυτονόητα διάολε.

Αυτό που όμως δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να συμβεί (και δυστυχώς ήδη συμβαίνει), είναι να παρερμηνεύονται ή να περνούν μέσω τέτοιων τακτικών σε δεύτερη μοίρα, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα μεγίστης σημασίας για την ελληνική κοινωνία. Ζητήματα που ενόσω καταφέραμε μέσω αυτού του νομοσχεδίου να ανελιχθούμε σαν χώρα και επίσημα πιο ψηλά στη λίστα των ευρωπαϊκών χωρών που εναρμονίζονται με τα δικαιώματα των ανθρώπων στον αυτοπροσδιορισμό και την αυτοδιάθεση, συνηθίζουμε να μη τους δίνουμε τη βαρύτητα που τους αναλογεί.

Δεν αποτελεί τυχαίο γεγονός, πως οι δεξιοί και οι φιλελεύθεροι της χώρας τούτης έχουν «ξεκομμένη» στο μυαλό τους την εκάστοτε συλλογική προσπάθεια και προάγουν το ατομικό δικαίωμα και τις ατομικιστικές λογικές πάνω απ’ όλα. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο προσπαθούν αυτοί οι έμμισθοι καρεκλοκένταυροι που βρίσκονται στην κυβέρνηση και αμαυρώνουν το όνομα της αριστεράς, να βγουν στην επιφάνεια ως προοδευτικοί, δικαιωματικοί και ευαίσθητοι την ώρα που εφαρμόζουν τις μνημονιακές και αντιλαϊκές πολιτικές τους. Η διεκδίκηση ατομικών δικαιωμάτων χωρίς όμως την προοπτική μιας άλλης κοινωνίας με δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση, στη δημόσια δωρεάν παιδεία/υγεία, μακριά από την ανεργία την οικονομική ανισότητα και την καταστολή παίζει το παιχνίδι των ισχυρών μέσω του ατομικισμού.

Μπορούμε να αφήνουμε σε δεύτερη μοίρα τα νεοφασιστικά και αντιδημοκρατικά μέτρα που περνά καθημερινά η κυβέρνηση ευτελίζοντας τον ελληνικό λαό και την κοινωνία ευρύτερα; Η απάντηση είναι όχι.

Το ερώτημα είναι αν μπορούν ορισμένοι να δουν τι έχει μεγαλύτερη σημασία. Το να μπορέσουμε να δούμε το δάσος και όχι το δέντρο. Είμαστε δυνατοί όσο είμαστε ενωμένοι, όσο παλεύουμε συλλογικά.

Το αν προηγείται η ατομική δικαιωματική διεκδίκηση για το ζήτημα φύλου της μαζικής και συλλογικής διεκδίκησης για αξιοπρεπή ζωή είναι κάτι που δυστυχώς διχάζει. Εγώ προσωπικά δεν λέω πως το αυγό έκανε την κότα αλλά όχι και το αντίστροφο. Λέω απλά πως για να ανακτήσουμε (ή καλύτερα να αποκτήσουμε) το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, πρέπει πρώτα να έχουμε να φάμε, να μπορούμε να σπουδάσουμε, να εργαστούμε και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Μέσω αυτής της αξιοπρέπειας θα μπορέσουμε με περίσσεια επιτυχία να αναγνωρίζουμε και να προσδιορίζουμε οι ίδιοι τη σεξουαλική μας ταυτότητα στην ελληνική κοινωνία.

*Ένα μεγάλο μπράβο στην αυτή ιστορική νίκη του LGBTQ κινήματος στην Ελλάδα.

*Τώρα που έχουμε νομικό και επίσημο δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου, ας δούμε πως θα ζήσουμε. Οι κοινωνικοί αγώνες μας περιμένουν και είναι πολλοί.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Άκου Νεοελληνάκο

Του Δημήτρη Μιλάνου
Για σένα μιλάω, με την μεγάλη σημαία, που περήφανα κράδαινες στο σύνταγμα. Έλληνα μικροαστέ, άνθρωπε μικρέ. Άραγε όσο μεγαλύτερη η σημαία που κράταγες, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η ηδονή που θα ένιωθες; Μέσα στο πλήθος, στον όχλο, είμαι σίγουρος πως νιώθεις μεγάλος. Νιώθεις εθνική υπερηφάνεια βλέποντας μερικούς χιλιάδες σαν και εσένα;

Από την μέρα που γεννήθηκες, έμαθες να σκύβεις κεφάλι στους δυνατότερος με αντάλλαγμα να συμπεριφέρεσαι αντίστοιχα στους πιο αδύναμους από εσένα.

Ναι, εσύ είσαι που θα κοροϊδέψεις έναν φτωχό, θα βρίσεις έναν γκέι, θα πουλήσεις τσαμπουκά όπου σε παίρνει μόνο. Αλλά στους από πάνω κότα. Στα αφεντικά τουμπεκί.

Όταν σε απέλυσαν ή μείωσαν τον μισθό και την σύνταξη και σου πήρε η εφορία και η τράπεζα το σπίτι, τι έκανες;

Ζεις στην σιγουριά σου και φοβάσαι. Ναι, φοβάσαι. Είσαι στην γωνία σου και κρατάς στην αγκαλιά σου τα ψίχουλα που έχεις, και τρέμεις μην τα χάσεις. Ζηλεύεις και ποθείς ό,τι δεν έχεις.

Εσένα λέω, που δεν έχεις σηκωθεί ποτέ από τ…

Οι αναμνήσεις του Καπετάν Κεμάλ από τον ελληνικό εμφύλιο

Του Μουσταφά Τσολάκ

Ο Μιχρί Μπελλί, γνωστός στην Ελλάδα ως Καπετάν Κεμάλ, ήταν Τούρκος επαναστάτης που πέρα από τ’ άλλα, στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης συμμετείχε στο ΔΣΕ στον ελληνικό εμφύλιο. Μάλιστα, απ’ όσα ξέρουμε, ήταν ο μοναδικός «ξένος» που συμμετείχε στο ΔΣΕ.

Το όνομα "Μακεδονία"

του Νικολά Βοκανόβσκι*

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, εδώ στα Μπίτολα όπου και μένω τώρα, όπως και στην Ελλάδα, το κυρίαρχο θέμα συζήτησης είναι για το όνομα των Σκοπίων ή Μακεδονία. Έτσι αποφάσισα, με παρότρυνση συντρόφων, να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό το θέμα, μιας και έχω εικόνα και από τις δύο πλευρές αφού έζησα και στις δυο χώρες.